Resim

Yukarıdaki resim pek şeker değil mi??

Fakat bilemediniz, 3 yaşındaki yeğenimin anneler günü için kuzenime yaptığı resim değil bu.

Canım Kocamın hıdrellez dileği :)

Aşkım ne tatlısın yahuuuuu....

Sanal Dünya

Facebook Türkiye'de yaygınlaşalı 4 belki 5 sene oldu sanırım. Kolay adapte olundu, insanlar vakitlerinin %60'ını face'de geçirdikleri için davetler hemen onaylanıyor, arkadaş listeniz bir anda 100lere çıkıyordu. Face eğlenceliydi de, oyunlar vs vs.

Ne zaman ki twitter çıktı, ben bu işin ucunu kopardım. Twitter'a zaten çok yeni üye oldum, 1 sene olmadı sanırım, ama hiçbir keyif alamıyorum. Amacının ne olduğunu da henüz çözemedim, yani amaç ünlüleri takip etmekse bir süre sonra sıkılıyorum. Tamam TT'lere yorum yazıyorsun bilmem ne; ama bende "bir twittera gireyim de neler olmuş bitmiş takip edelim bakalım" şeklinde merak uyandırmıyor.

Daha twitter'ı öğrenemezken bir de LinkedIn çıktı başımıza. Tamam burada da birilerini ekliyorsun ediyorsun da ne oluyor yani? Dün açtım LinkedIn hesabımı, bağlantı sayım geliştikçe amacını da anlayacağımı umuyorum. Tamam iş ilanları çıkıyor, eleman arayanlar sana ulaşıyor ama iş aramıyorsan da bir faydası yok gibi sanki.

Diyeceksiniz ki "madem anlamsız geliyor üye olma böyle yerlere", fakat olmaaaz.. Biz genciz, daha şimdiden ipin  ucunu bırakırsak 3-5 sene sonra "evladım şuraya basarsam patlar mı" seviyesine gelmemizden korkuyorum. Onun için daha fazla araştırma, daha fazla uğraş gerekli.

Sevgilerimle,

53

Bugün tartıda 53'ü gördüm.

Gerçi 53,9 ama olsun :)
Ben mutluyum...

Bahar Hazırlıkları

Pazar günü çoktandır aklımızda olan; fakat bir türlü elimizin gitmediği bir işe kalkıştık. Evimizin arka bahçesi çok bakımsızdı, depo niyetine kullanılıp gerekli gereksiz bir sürü şey biriktirilmiş, şömine odunları üst üste alt alta depolanmış, karları, yağmurları yemiş çürümüş, cevizden dökülen yapraklar tüm zemini kaplamıştı. Yazın arka bahçede oturmak daha keyifli oluyor bu yüzden temizliğe girişmemiz şarttı.

Marketten en büyük boy çöp torbası aldık, eldiven ve tırmığımız da vardı, e daha ne olsun!

Önce odunları, atılacakları ayırdık, kenara topladık. Sevgili tırmıkla yaprakları temizledi, poşetlere doldurduk. Yabani otlar sarmıştı bahçeyi tabii, onları söktük, bahçenin eli yüzü açıldı. Köşede bakımsızlıktan yabani hake gelmiş güllerimiz var, onları da haftaya sökmeyi planlıyoruz, yerleri çok kötü çünkü..

Ve işte bahçemizin şimdiki hali. Daha yapılacak bir sürü iş var, taşlar sökülecek, ne yaptıracağımıza karar verilecek, ağaçlar dikilecek. Güllerin çalı şeklinde durmasındansa figüratif bir gül ağacı dikmeyi tercih ederim, gezip seçeceğiz bakalım.. Bir de maydonoz, nane, fesleğen gibi taze tüketilen yeşilliklerden eksek süper olur.

Yer kaplaması ile ilgili önerilerinizi bekliyorumm, ön bahçeyi tik ağacından yaptıracağız başka ne olabilirrr???

Kıskandııımmmmm

Sek Yoğurt

Benim en sevdiğim yoğurttur Sek, öyle ki ona alıştıktan sonra Pınar'mış, Sütaş'mış yiyemez oldum, tadı ekşi ekşi geliyor.

Reklamları da iyi hoş, çok eğlenceli; ama....

Taaa Şubat ayı başında bir yoğurt almışız 1000 gr galiba. Normalde bizde yoğurt kalmaz, haftasına biter; fakat nasıl olduysa bu yoğurt bugüne kadar kalmış. Son kullanım tarihi de 10 Şubat mı öyle bir şey. Geçenlerde fark ettim, içine baktım, kokladım, tertemiz, sapasağlam. Bir kaşık tadına bakayım dedim, mis gibi...

Annelerimiz anlatır ya yoğurdu 2-3 günde yiyeceksin sonra bozulur. Bunun üstünden iki ay geçmiş hala sağlam. Bir tuhaflık yok mu sizce de? Ben korktum açıkçası...

Yoğurt makinesi mi alsak???

İmza Kızın

Takip ettiğim bloglardan sevgili Leylak Dalı paylaşmış bu kampanyayı. Kopyala yapıştır yöntemiyle aynen aktarıyorum:

 

"Proje bir kitap olacak, içeriği ise tamamen duygusal:)) Şaka bir yana 100 tane kadından babalarına mektup yazmaları isteniyor. Yazılan bu mektuplar bir kitapta toplanıp basılacak ve elde edilecek gelir Darüşşafaka'ya, kimsesiz kızlara  bağışlanacak. Eğer siz de bu projede yer almak isterseniz babanıza A4 formatında, tek sayfalık bir mektup yazıp "imzakizin@gmail.com" adresine yollamanız yeterli. Gerisini Selgin ve Esra halledecek. Mektubunuzda babanıza duygularınızı anlatabilir, bir anınızı dile getirebilir, onun için yazdığınız bir şiiri ekleyebilirsiniz, size kalmış. Yazılanların proje sorumlularına son iletilme tarihi 1 Nisan, Babalar Günü'ne yetiştirilmeye gayret edilecek. Daha fazla bilgi ve detay almak isterseniz buraya buyrun:

Defter: http://selgingb.com/2012/03/16/proje-zamani-imza-kizin/

Kakarakikiri:http://kakarakikiri.wordpress.com/2012/03/16/babasinin-guzusu/

iletişim: imzakizin@gmail.com"

Gar Gış Gıyamet

Angaralıya (!) sormuşlar 3G nedir diye, Gar Gış Gıyamet demiş.

Behzat Ç ile ünlenen "Angara" sözünden nefret etsem de espri böyle olduğu için yazmak zorundaydım. Kış mevsimi geride kaldı; ama yaşadığımız olaylı günleri yazmazsam olmazdı. Geç de olsa anlatıyorum işte..

Evimizde her ne kadar kullanamasak da en sevdiğim yer oturma odamız. Kullanamıyoruz çünkü hala sevgili Hemnes'imizden başka eşyamız yok. En yoğun kar yağışının sonrasındaki günlerden biriydi, cumartesi gecesi saat 1,5 civarı Okan'ı izlerken "şıp" diye bir ses duyduk. Önem verilecek bir şey değildi aslında; fakat bakmak geldi içimizden. İyi ki de bakmışız, canım oturma odamızın parkeleri kabarmış, minik bir tepecik olmuş! Ama etrafta su yok?? Nereden, nasıl diye araştırırken balkon kapısını açmamızla balkonu su bastığını gördük. Balkonumuzun ince bir gideri var. Kar yağınca giderimizin içi buz tutmuş, havalar biraz ısınınca balkonda ve çatıda güneş gören karlar erimiş, suları balkona akmış; fakat giderdeki buz çözülmediği için balkonumuz minik bir havuz haline gelmiş. Hatırı sayılır yüksekliğe ulaşan su kendine bir yol bulmuş ve parkelerimizin altına doğru ilerlemiş. Hemen aldık elimize kovaları, kürekleri, suları temizlemeye giriştik. 1 saatten fazla sürdü, suları boşalttık, henüz çözülmemiş buzların kırabildiğimiz kadarını temizledik, Vileda ile sildik süpürdük. Gideri de açmaya çalıştık tabii; ama mümkün değil olmuyor. "En azından suları temizledik" diyerek içeri girdik, zaten çok üşümüş ve yorulmuştuk, yattık uyuduk.

Sabah kalkar kalkmaz balkon geldi aklıma, gidip bakmamla ne göreyim, gece nasıl bulduysak aynen o halde! Güneş sağolsun Cumartesi günü eritemediği karları da eritmiş, çatılar tertemiz ama bizim balkon göl. Çünkü her yer eriyor bizim giderde tık yok! Suları kovalarla temizledim yine, Vileda ile sildim, yerleri kuruladım; ancak buzlara bir çare bulmazsak bu iş böyle sürmeye devam edecekti. Arabanın antifrizleri geldi aklıma, gittim bagajdan bir şişe antifriz aldım, balkona döktüm. Faydası oldu gerçekten, ben vurdukça buzlar parçalanmaya başladı, giderdekiler hariç :) Ben giderin Nisan'a kadar açılmasından ümidimi kesmişken, şansımıza sonraki günler sıcak geçti de tüm buzlar eridi.

O günden sonra her kar yağışında gideri kontrol eder olduk, buna rağmen 1-2 kere daha su baskınına ramak kalmışken kurtarma operasyonuna başladık. Siz siz olun kar mevsimi geldiğinde balkon giderinizi kontrol etmeyi ihmal etmeyin!

Bunu anlatmazsam içimde kalırdı, anlattım rahatladım, oh :)

Yaşıyorumm!

Merak etmeyin hala yaşıyorum.

Biraz çok koşturuyorum; ama yaşıyorum, mutluyum.

Araba aldık, Zurnamız da kapının önünde duruyor hala, satış için ilan vermemiz lazım, içim elvermiyor. Sevgilim bazen şaka yapmak için "seni sordu, niye artık beni kullanmıyor, işe artık o gri arabayla mı gidiyor diye sordu" dediği zaman ağlamaya başlıyorum elimde değil. Ayrılmak zorunda olduğum ilk varlığım sanırım, küçücükken, annemin ilk arabasını atışının ardından yaptığım resimleri saymazsak :)

Gün içerisinde yazmak istediğim çok şey oluyor; şimdiye kadar hep "kısa hikaye" tadında yazmaya çalıştığım blog yazılarımın formatını artık "anlık not" şeklinde devam ettirebileceğim sanırım. Şey pozlarına girmek istemiyorum "aman çok meşgulüm, dünyanın yükünü omzumda taşıyorum, ölüyorum, bitiyorum" vs vs, sadece çok rahat bir süreçten hızlı bir sürece geçmenin zorluklarını yaşıyorum hala. Zaman yönetimini, planlamayı, programlamayı yeniden öğreniyorum. Kendimi çok noktada geliştirmem gerekiyor bu yüzden fazlasıyla çaba harcıyorum. Kendim için bu adaptasyonu en kısa sürede tamamlamayı diliyorum.

Yarın saçımı kestirmeyi planlıyorum, kahkül kestirip kestirmeme konusunda gidip geliyorum hala, son kararı kuaför verecek sanırım :)

Kar kış hafta içi işe gidip gelişimizi zorlaştırsa da keyifli geçiyor. Hafta sonları şöminede kestane kebap yapıyoruz. İşte böyle

Arayı çok açmadan yeniden görüşmek üzere, sevgiyle kalın...

Bugün Ne Giysemmm

By Georgiana Chitac